poniedziałek, 6 stycznia 2014

a zegar tyka...

Wciągnęłam się w blogowanie i coraz większą przyjemność sprawia mi nie tyle pisanie, ale także podglądanie tego, co dzieje się u innych... To taki prawie reality show, tylko bohaterowie jakby bliżsi:)

Tekst Mamoholiczki (tu) o trzydziestce dał mi do myślenia nad tym, jak szybko latka lecą... Prawdą jest, że do osiemnastki wszystko się dłuży... Na studiach noce stają się za krótkie, ale czas dostaje kopa tak naprawdę, gdy na świecie pojawi się dziecko...

Jak popatrzę na zdjęcia sprzed paru miesięcy, to nadziwić się nie mogę, że wszystko tak szybko się zmienia... Przecież niedawno Szymek zaczął sam się przekręcać na brzuszek, a teraz maszeruje po całym domu z radosnym okrzykiem na ustach...

Dodatkowo ja się czuję jakoś starawo dość... Moja koleżanka ostatnio stwierdziła, że się zmieniłam: jestem poważna, stateczna i mniej beztroska. Zastanawiam się czy ta zmiana to wynik macierzyństwa, czy innych czynników (np braku pracy na co dzień, a co za tym idzie małych zawirowań finansowych). A może przez tą przedłużającą się jesień zatrzymałam się w jakimś odrętwieniu i nie mogę ruszyć się na przód? A może po prostu czepiam się sama siebie?


czwartek, 2 stycznia 2014

postanowienia...

Uważam, że robienie noworocznych postanowień nie ma sensu. Szczególnie, że mają one więcej wspólnego z listą pobożnych życzeń, anieżeli z realnymi planami. Niemniej każdy chce być lepszy, a przełom roku sprawia, że mamy ochotę sobie obiecywać to i owo.

Ja postanowiłam, że biorę się za siebie.. Mały ma już ponad rok, czas zatem zadbać o formę, a ta po ciąży ma się gorzej niż przed. Wyobraźcie sobie, że w 9 miesiącu byłam o kg lżejsza niż teraz...

Przeszłam na dietę mż. Plan mam  taki, żeby ograniczyć słodycze, pilnować regularnych posiłków i nieco ćwiczyć...

Zobaczymy ile z tego wyjdzie...


A Wy? Macie jakieś plany na ten rok?

jak weszliśmy w 2014?

Jak już każdy zauważył i wie mamy 2014... Dziwnie się pisze taki rok, ale to kwestia przyzwyczajenia:)

Co u nas nowego?
Może od początku:)

Środa ( Sylwester):
Wizyta kontrolna u naszej pani dr. Płuca czyste, ale pojawił się zmiany w uszach, lekarz podejrzewała ponownie obustronne zapalenie ucha środkowego.. Konsultacja z inny lekarzem niewiele wniosła: wszak mały jest na silnym antybiotyku i dziwne jest, że pomimo tego infekcja się rozwinęła. Na szczęście nasza lekarz należy do osób umiejących się przyznać do niewiedzy i poleciła nam jak najszybszą wizytę u laryngologa. Okazuje się, że znaleźć lekarza specjalistę (prywatnie) wcale nie jest tak łatwo w sylwestra... Dzwoniłam i dzwoniłam i nic... W końcu jakaś lekarz zgodziła się nas przyjąć w domu- z uwagi na podbramkową sytuację.

Wizyta ta była na tyle dziwna, że wyszłam po niej jeszcze bardziej zmieszana niż przed... Lekarz stwierdziła, że to alergia... że są zmiany w przewodzie nosowo- gardłowym i że potrzebny będzie wymaz z gardła jak antybiotyk przestanie działać oraz namówiła nas na kolejną wizytę kontrolną (płatną). Na odchodne stwierdziła, że jest też alergologiem jak byśmy potrzebowali...

Zabawa sylwestrowa była przednia: zaprosiliśmy zaprzyjaźnioną sąsiadkę:) Były tańce, śpiewy i radosne rozmowy... Mały padł przed północą- tak się zmęczył tańcami, że nawet sztuczne ognie nie były w stanie go obudzić... 

Czwartek (Nowy Rok):
kolejna prywatna wizyta w klinice na Wałbrzyskiej... I co? Pani dr nie zauważyła nic, co za bardzo odbiega od normy... Oczywiście uszy nie są zdrowe, niemniej jak stwierdziła lekarz mają prawo tak wyglądać po takim poważnym chorowaniu... I komu wierzyć? Chyba większe moje zaufanie swoją postawą, badaniem i podejściem wzbudziła ta pani. 

Mały zebrał w sobie siły i ruszył... Jak się martwiłam, że nie chce chodzić tak od wczoraj drepcze wszędzie i nie zraża się upadkami. Jakie to niesamowite uczucie na niego tak patrzeć... Nawet jak to piszę, to buzia mi się baaardzo cieszy:)

Piątek (dziś):
Mały zdobywa kolejne pomieszczenia... Jakie to ekscytujące (i dla mnie i dla niego)

ach:)