Ten miesiąc mija nam dosyć medycznie.
Ja biegam po dentystach, bo posypały mi się zęby.
Szymek z kolei ma czas kontroli.
I tak byliśmy już u dentysty: próchnica jest w zasadzie zahamowana. Piątki, które się wyrżnęły już po usunięciu są zdrowe, a na zębach dolnych jest tylko jedna nowa plamka, która została zalapisowana. Niestety dentysta zmartwił mnie w kwestii wyżynania się górnych ząbków. Szymek nie ma jedynek i dwójek na górze (jak to było tu), usłyszałam że może być tak że w związku z tym stałe pojawią się wcześniej, niemniej p. doktor stwierdził, że niewykluczone, że będzie inaczej, bo dziąsła zmieniają swoją strukturę w przypadku braku zębów- są twardsze i bardziej zwłókniałe i nowym zębom może być trudniej się przebić. Zobaczymy jak będzie.
Kontrola u okulisty z kolei nie poprawiła mojego humoru. Otóż wada wzroku mojego brzdąca nie zmieniła się, nadal jest to w okolicach +6 dioprii. Co więcej najpewniej nie zrezygnujemy z okularów do końca życia. Podpytałam się też jak to jest z wadami u rodzeństwa. Otóż, jest zwiększone prawdopodobieństwo i w związku z tym dobrze byłoby się pojawić na pierwszej wizycie u okulisty już ok 4 miesiąca życia.
Teraz jeszcze musimy się zapisać do laryngologa, żeby zobaczyć co się dzieje z trzecim migdałkiem u Szymka....
piątek, 19 czerwca 2015
28 tygodni kontra 31 miesięcy
Oj, jak ten czas pędzi. Niedawno zobaczyłam dwie kreski na teście, a tymczasem minął już 27 tydzień,
Z ulgą przyjmuję ochłodzenie i póki co nie tęsknię za upałem.
Dni mijają nam powoli, aczkolwiek bardzo dynamicznie.
Szymek skończył wczoraj 31 miesięcy. Nasze rozmowy są już coraz bardziej rozwinięte, Mały mówi dużo i chętnie komentując wszystko i wszystkich. Biedny czasem nawet nie ma jak zjeść, bo tyle rzeczy chce opowiedzieć.
Mój syn pomału zyskuje przyjaciela, jest nim pół roku młodszy Leon. Chłopcy lubią razem spędzać czas i "rozmawiają" w swoim języku. Dobrze, że Leon mieszka w tej samej klatce, dzięki temu powroty z dworu są łatwiejsze.
Podsumowując umiejętności Szymka:
Z ulgą przyjmuję ochłodzenie i póki co nie tęsknię za upałem.
Dni mijają nam powoli, aczkolwiek bardzo dynamicznie.
Szymek skończył wczoraj 31 miesięcy. Nasze rozmowy są już coraz bardziej rozwinięte, Mały mówi dużo i chętnie komentując wszystko i wszystkich. Biedny czasem nawet nie ma jak zjeść, bo tyle rzeczy chce opowiedzieć.
Mój syn pomału zyskuje przyjaciela, jest nim pół roku młodszy Leon. Chłopcy lubią razem spędzać czas i "rozmawiają" w swoim języku. Dobrze, że Leon mieszka w tej samej klatce, dzięki temu powroty z dworu są łatwiejsze.
Podsumowując umiejętności Szymka:
- komunikowanie swoich potrzeb fizjologicznych, nazywanie ich i reagowanie, póki co śpimy jeszcze w pieluszce ale za dnia jest bardzo samodzielny
- budowa zdań złożonych, obserwacja i naśladowanie starszych dzieci
- komunikowanie potrzeb żywieniowych i zachcianek
- taniec jako ulubiona zabawa
- ulubiona bajka: Peppa
czwartek, 11 czerwca 2015
Pierwsza kontra druga ciąża
Ciąża to nie choroba... Racja! To stan odmienny, który ma wiele różnych stron.
Przeszłam pierwszą, a druga przekracza właśnie 27 tydzień. Jest inaczej niż było, ale to nie znaczy, że można to ocenić w kategoriach lepiej/ gorzej.
Pierwsza ciąża to zestaw niekończących się niespodzianek
Ja nie twierdzę, że teraz już wszystko wiem i nic nie jest w stanie wywołać mojego zdziwienia. Jak nosiłam pod serduchem Szymka sprawdzałam w Internecie co się dzieje w każdym tygodniu. Przeżywałam każdą wizytę u ginekologa, każde usg i każdą zmianę w ciele. Teraz też jest we mnie mnóstwo emocji, ale są one poniekąd bardziej stonowane.
Pierwsza ciąża bardziej zbliża
Tego mi chyba teraz najbardziej brakuje, zainteresowania ze strony męża moim odmiennym stanem. On to tłumaczy tym, że wcześniej tzn. przy pierwszej chodził jak na szpilkach, a teraz jest już spokojniejszy. Mi za to brakuje tego przejęcia, głaskania po brzuchu i czekania razem ze mną na najmniejszy sygnał ze strony dziecka... Ale jeszcze do rozwiązania jest nieco czasu i może to się jakoś poskłada.
stałość...
Bez zawahania do stałych dolegliwości/ przyjemności:
Przeszłam pierwszą, a druga przekracza właśnie 27 tydzień. Jest inaczej niż było, ale to nie znaczy, że można to ocenić w kategoriach lepiej/ gorzej.
Pierwsza ciąża to zestaw niekończących się niespodzianek
Ja nie twierdzę, że teraz już wszystko wiem i nic nie jest w stanie wywołać mojego zdziwienia. Jak nosiłam pod serduchem Szymka sprawdzałam w Internecie co się dzieje w każdym tygodniu. Przeżywałam każdą wizytę u ginekologa, każde usg i każdą zmianę w ciele. Teraz też jest we mnie mnóstwo emocji, ale są one poniekąd bardziej stonowane.
Pierwsza ciąża bardziej zbliża
Tego mi chyba teraz najbardziej brakuje, zainteresowania ze strony męża moim odmiennym stanem. On to tłumaczy tym, że wcześniej tzn. przy pierwszej chodził jak na szpilkach, a teraz jest już spokojniejszy. Mi za to brakuje tego przejęcia, głaskania po brzuchu i czekania razem ze mną na najmniejszy sygnał ze strony dziecka... Ale jeszcze do rozwiązania jest nieco czasu i może to się jakoś poskłada.
stałość...
Bez zawahania do stałych dolegliwości/ przyjemności:
- zapachy: teraz mogę dorabiać jako pies policyjny, czuję więcej i nie zawsze tyle ile bym chciała
- opuchlizna: mam wielkie stopy i dłonie, a doświadczenia pierwszej ciąży pokazują, że to dopiero początek przygody
- tańczące dziecko w brzuchu: jeśli ja sądziłam, że Szymek w brzuchu był aktywny, to nie wiedziałam co mówię, Mała kopie o każdej porze dnia czy też nocy, mam wrażenie jakby cały czas była w ruchu i ćwiczyła zumbę
Subskrybuj:
Posty (Atom)
