Byliśmy dziś u dentysty, znowu.
Wizyta przeszłą moje oczekiwania, bo wniosła nowe fakty. Otóż czarniejąca jedynka mojego dziecka umiera.. I małoże umiera, to jeszcze się rusza.. Szukając porady u Wujka Google na temat szkodliwości lapisowania, natrafiłam na post na jakimś forum o czarnych ząbkach po uderzeniu.. I tak to poskładałam dwa do dwóch i przypomniałam sobie o niedawnym wypadku Szymka, kiedy to niespodziewanie zakończyło się łóżko pod jego nogami.. Runął jak długi, upadek nieco zamortyzował eM łapiąc za nogę... Niestety wyszło na to, że najpewniej Mały uderzył buzią, a to naruszyło ząb na tyle, że podeszła krew powodując najpewniej obumarcie ząbka..
Mniej radosną wiadomością było to, że próchnica sieje zamęt w górnych jedynkach i dwójkach. I tak, aby ją powstrzymać najlepszym rozwiązaniem było lapisowanie. Pani dentystka powiedziała, że nie powinny szczernieć całe ząbki, ale jak będzie to się okaże.
Dowiedziałam się także o nowej metodzie stosowanej w stomatologii, a mianowicie o ozonowaniu. Jest to metoda, która jest alternatywą dla borowania i lapisowania niewielkich ubytków. U nas było już za późno na tą metodę, ale zapamiętam o niej na pewno.
wtorek, 18 marca 2014
poniedziałek, 17 marca 2014
samobiczowanie... czyli znów o ząbkach
Poczucie winy aż mnie zżera od środka... Po prostu wyjada i powoduje mdłości.. Czuję się straaasznie winna, że zaniedbałam sprawę ząbków Szymka...Chociaż nie wiem, czy zaniedbanie to odpowiednie określenie moje przewinienia...
Jak już wcześniej wspominałam Mały ma próchnicę butelkową- uwielbia pić mleko z butelki, soki też.. No właśnie soki, czyli jakby nie patrzeć coś słodkiego. Moje dziecko pije dużo, zarówno za dnia, jak i nocą... Najgorsze jest to, że to mój brak konsekwencji, aby dostawał tylko wodę i wiedzy, że soki szkodzą bezpośrednio przyczynił się do powstania próchnicy...
A próchnica skoro tylko się zadomowiła, to sieje zamęt- jedynka górna się ukruszyła i jest w środku całą czarna.. a on jest taki malutki i przecież nie będzie współpracował z dentystą, bo nie zrozumie większości poleceń stomatologa... A lapisowanie tak brzydko wygląda... ale lepsze to niż próchnica...
Czeka nas zatem kolejna wizyta u dentysty... a ja się tych wizyt tak boję...
Jak już wcześniej wspominałam Mały ma próchnicę butelkową- uwielbia pić mleko z butelki, soki też.. No właśnie soki, czyli jakby nie patrzeć coś słodkiego. Moje dziecko pije dużo, zarówno za dnia, jak i nocą... Najgorsze jest to, że to mój brak konsekwencji, aby dostawał tylko wodę i wiedzy, że soki szkodzą bezpośrednio przyczynił się do powstania próchnicy...
A próchnica skoro tylko się zadomowiła, to sieje zamęt- jedynka górna się ukruszyła i jest w środku całą czarna.. a on jest taki malutki i przecież nie będzie współpracował z dentystą, bo nie zrozumie większości poleceń stomatologa... A lapisowanie tak brzydko wygląda... ale lepsze to niż próchnica...
Czeka nas zatem kolejna wizyta u dentysty... a ja się tych wizyt tak boję...
czwartek, 13 marca 2014
tupot małych stóp, czyli goście w domu
Ostatnie dni to bardzo głośne dni... Ale od początku...
Dawno temu los obdarzył mnie przyjaciółką :) Nasza przyjaźń przeszła naprawdę wiele... Były kłótnie, powroty, rozczarowania, chwile wspólnych smutków i radości... Prócz przyjaźni łączy nas fakt, że nasze dzieci to w zasadzie rówieśnicy: różnica między nimi wynosi 3 miesiące, tak jak między nami przyjaciółkami...
W związku z wiosną, którą czuć mamy gości: moją przyjaciółkę i jej córeczkę... Dzięki temu mam okazję obserwować jak moje dziecko radzi sobie społecznie. I tak, wiem dzięki temu, że umie dzielić się jedzeniem, czasem nawet zabawkami... Jest typem obserwatora, który patrzy i chłonie, a później reaguje. Zauważam też, że są pewne zabawki, z którymi bardzo silnie się identyfikuje: samochód, serduszko, które świeci i fotelik do siedzenia.. te rzeczy są jego i basta.
Wspaniale jest patrzeć na dzieci, na ich uśmiech i ciekawość świata.. Szkoda tylko, że nie tylko śmiech jest zaraźliwy, płacz również... Ale dzielnie radzimy sobie:)
Dawno temu los obdarzył mnie przyjaciółką :) Nasza przyjaźń przeszła naprawdę wiele... Były kłótnie, powroty, rozczarowania, chwile wspólnych smutków i radości... Prócz przyjaźni łączy nas fakt, że nasze dzieci to w zasadzie rówieśnicy: różnica między nimi wynosi 3 miesiące, tak jak między nami przyjaciółkami...
W związku z wiosną, którą czuć mamy gości: moją przyjaciółkę i jej córeczkę... Dzięki temu mam okazję obserwować jak moje dziecko radzi sobie społecznie. I tak, wiem dzięki temu, że umie dzielić się jedzeniem, czasem nawet zabawkami... Jest typem obserwatora, który patrzy i chłonie, a później reaguje. Zauważam też, że są pewne zabawki, z którymi bardzo silnie się identyfikuje: samochód, serduszko, które świeci i fotelik do siedzenia.. te rzeczy są jego i basta.
Wspaniale jest patrzeć na dzieci, na ich uśmiech i ciekawość świata.. Szkoda tylko, że nie tylko śmiech jest zaraźliwy, płacz również... Ale dzielnie radzimy sobie:)
Subskrybuj:
Posty (Atom)