niedziela, 22 czerwca 2014

powrót do rzeczywistości

No i już jesteśmy po urlopie.

Jaki bilans? Chyba dodatni (na pewno dodatni w kilogramach)

Powrót do domu przywitałam z ulgą, nie to żeby źle było, ale w domu lepiej.

Jak już pisałam byliśmy w górach, a dokładniej w Krynicy Zdrój. Było tym fajniej, że mieszkaliśmy u rodziny mojego męża. Mały podbił serca zarówno przyszywanych dziadków, jak i innych gości ich gospodarstwa agroturystycznego. Bajecznie się zmęczyłam pchając wózek, a dzięki wspaniałej kuchni góralskiej szybko odzyskiwałam siły.

Niemniej odpoczynek z dzieckiem, szczególnie tak małym, nie jest odpoczynkiem faktycznym.

Dlaczego?

Każdy dzień musi być podporządkowany rytmowi dnia dziecka. Dodatkowo swoje robi zmiana otoczenia.

Niemniej jestem bardzo dumna z mojego dziecka, bo bardzo szybko się odnalazł w nowej sytuacji. Gdyby jeszcze nie miał ząbkowania (idą piątki :( ) byłoby o niebo lepiej.

Zdjęć mam mało, bo Mały koniecznie chciał się bawić aparatem, a te robione komórką są jeszcze nierozgrywane...


wtorek, 17 czerwca 2014

mama na urlopie...

Moi chłopcy śpią, zatem mam chwilkę dla siebie i dla blogosfery.

Muszę przyznać, że taki wyjazd to jest to, czego mi było trzeba. Same przygotowanie były straszne, droga na miejsce jeszcze gorsza ( nie sądziłam, że dziecko może się nieprzerwanie awanturować przez trzy godziny).. Ale teraz jest bosko.

Mały ma wielki apetyt, mnie bolą nogi, eM ma zakwasy. Tyle w skrócie. Najważniejsze jest jednak to, że po dwóch dniach niepogody wreszcie świeci piękne górskie słońce:)

A ja łapię dystans. Do siebie i do ludzi. Ach:)

sobota, 14 czerwca 2014

ten pierwszy klaps...

Bicie nie jest metodą wychowawczą- FAKT

Bicie nie rozwiązuje problemów- FAKT

Bicie nie przynosi żadnych wymiernych korzyści- FAKT

Ale dziś Mały dostał pierwszego klapsa i nie jest mi z tym dobrze, choć sama go wymierzyłam. Ale po prostu nie wytrzymałam, no nie dałam rady... I to nie jest usprawiedliwienie, tylko stwierdzenie faktu. Sam klaps mocny nie był, raczej symboliczny, ale niesmak (u mnie wobec samej siebie) zostaje.

Jestem zmęczona, zrezygnowana i bezsilna wobec zachowań mojego dziecka, tych destrukcyjnych zachowań.

Trudno być rodzicem...